Wstąpienie w stosunek najmu po śmierci najemcy osoby tej samej płci

W razie śmieci najemcy lokalu mieszkalnego w dotychczasowy stosunek najmu wstępuje m.in. osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą (art. 691 par. 1 kodeksu cywilnego). Oznacza to, iż osoba bliska zmarłego z mocy prawa (automatycznie) staje się stroną dotychczasowej umowy najmu lokalu mieszkalnego. Jednak do dnia dzisiejszego wątpliwości budziła możliwość uznania osób tej samej płci za osoby "pozostające faktycznie we wspólnym pożyciu" w rozumieniu przytoczonego powyżej art. 691 par. 1 k.c., a orzecznictwo sądowe w tej kwestii nie było jednoznaczne. Wszelkie niejasności interpretacyjne w tym względzie rozwiał dzisiaj Sąd Najwyższy w uchwale podjętej w składzie trzech sędziów, sygn. akt III CZP 65/12 w brzmieniu następującym: Osobą faktycznie pozostającą we wspólnym pożyciu z najemcą - w rozumieniu art. 691 par. 1 k.c. - jest osoba połączona z najemcą więzią uczuciową, fizyczną i gospodarczą; także osoba tej samej płci.

Warto przeczytać

W ostatnich dniach na łamach serwisu wyborcza.pl zostały opublikowane dwa artykuły Ewy Siedleckiej, które polecam.

Pierwszy z nich pt. "Czy polski prezydent jest w Polsce królem?" w przystępny sposób przedstawia bardzo istotny problem konstytucyjny, który jeszcze nie został rozstrzygnięty, a dotyczący konieczności uzasadniania przez prezydenta podejmowanych rozstrzygnięć.

Kolejny, pt. "Kamery podglądają na w autobusie, biurze, sklepie, przedszkolu. Zgadzasz się na to?" uświadamia, jak bardzo jesteśmy inwigilowani i jakie są tego konsekwencje. Nadto, autorka wskazuje na brak prawnej regulacji tego zaganienia w Polsce.

Reforma postępowań przed ETPCz

Polecam artykuł pt. "Przyszłość Europejskiej Konwencji Praw Człowieka" opublikowany przez portal rp.pl. Publikacja zawiera omówienie propozycji zmian w treści Konwencji, które mogą znaleźć odzwierciedlenie w przepisach proponowanych protokołów do Konwencji nr 15 i 16. Wprowadzenie nowych rozwiązań prawnych ma służyć przede wszystkim usprawnieniu funkcjonowania Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.         

Strasbourg nie jest czwartą instancją

Dłuższa przerwa w prowadzeniu bloga była spowodowana m.in. brakiem inspiracji i pomysłów na kolejne publikacje. Zgodnie z podstawowym założeniem towarzyszącym mi przy zakładaniu bloga chciałam uniknąć zagadnień związanych z procedurą i postępowaniem przed Trybunałem Praw Człowieka, koncentrując się na rozumieniu przez Trybunał praw zawartych w Konwencji. Jednak po ostatnich, zupełnie przypadkowych rozmowach z różnymi ludźmi uznałam za konieczne zweryfikowanie swojej początkowej koncepcji i w konsekwencji post ten poświęcam walce z najpowszechniejszym mitem dotyczącym Strasbourga.

Wolność, czy bezpieczeństwo?

Podczas połączonego posiedzenia sejmowych Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Administaracji i Spraw Wewnętrznych przyjęty został projekt nowelizacji prawa o zgromadzeniach w wersji zaproponowanej przez Prezydenta. Posłowie nie uwzględnili postulatów organizacji społecznych zawartych w liście otwartym do Marszałka Sejmu.

17 lat procesu i to jeszcze nie koniec

Po raz szósty Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoczął rozpoznawanie sprawy Waldemara T. oskarżonego o zabójstwo. Zdarzenie miało miejsce 17 lat temu, do tej pory Waldemar T. czterokrotnie był uniewinniany i raz skazany - informuje na stronie programu Klinika Niewinność Helsińska Fundacja Praw Człowieka. Na stronie tej można zapoznać się ze szczegółowym opisem zdarzenia i przebiegiem postępowania karnego, nie ma więc potrzeby zamieszczać go tutaj. Warto jednak, na kanwie tego ekstremalnego przykładu, zastanowić się nad konsekwencjami wynikającymi z przewlekłości postępowania w ogóle.